Worstelen&Stoeien
Olympisch worstelen
Worstelen is een sport waarvoor je goed van "lijf en leden" moet zijn. Zij die denken dat het hier uitsluitend gaat om "domme kracht" zijn aan het verkeerde adres. Reactievermogen, snelheid, evenwichtszin, lenigheid, tactiek en een puike conditie zijn even belangrijk! De regels tijdens de wedstrijden zijn streng: op geen enkele wijze is het toegestaan om elkaar pijn te doen en/of letsel toe te brengen. Maar het is en blijft een contactsport en dus geen sport voor "watjes". Er wordt geworsteld in de Vrije Stijl en Grieks-Romeinse stijl. Deze onderdelen staan voor senioren op het programma van de Olympische Spelen en daarmee wordt ze gerekend tot de categorie Topsport. Was de beoefening van de worstelsport vroeger een echte mannen-aangelegenheid, tegenwoordig neemt het aantal vrouwelijke beoefenaren hand over hand toe.
Stoeilessen Jeugd
Bij het stoeispelen gaat het om spelenderwijs leren duwen, trekken, tuimelen, balansverstoren, grondstoeien en lichaamscontrole. Er wordt aan-dacht gegeven aan het samen ondernemen en omgaan in stoeispelen, leren winnen-verliezen, sportiviteit en respect. De stoeie lessen worden speciaal gegeven voor jongens en meisjes vanaf 6 jaar. Uiteraard is de "stoei" groep voor alle kinderen, ook voor kinderen met een contact stoornis, ADHD, vormen van autisme. Bij het stoeien is het belangrijk dat ze hun krachten en emoties goed leren kennen en door middel van sport en spel dit verder gaan ontwikkelen. We staan tijdens de lessen ook stil bij begrippen als plezier, gezelligheid, spel, inspanning, rust en ontspanning. Alle kinderen zijn dus van harte welkom bij het stoeien.
Worstelen
Worstelen is een zeer geliefde sport sinds de oude Olympische Spelen in Griekenland. Het Grieks-Romeins worstelen staat dan ook sinds 1896 op het Olympisch programma. Het vrij worstelen werd in 1904 toegevoegd. Worstelen is één van de oudst bekende tweekampen tussen mannen, zonder wapens. Het principe van de sport is eenvoudig. De worstelaar moet proberen zijn tegenstander zodanig tegen de grond te krijgen dat beide schouders tegelijk de grond raken. Het worstelen is in beide disciplines verdeeld in gewichtsklassen. Bij de worstelwedstrijden is er een wedstrijdleiding die bestaat uit een matrechter, scheidsrechter, drie puntentellers en drie juryleden. Naarmate de wedstrijd vordert zullen de deelnemers punten krijgen voor bijvoorbeeld goede grepen, aanvallen en worpen. De wedstrijd wordt gewonnen als de tegenstander langer dan vijf seconden met beide schouders tegen de mat wordt gedrukt of als een deelnemer een voorsprong heeft van 12 punten. Als er zes minuten geworsteld is, en er is geen winnaar, wordt de worstelaar met de meeste punten uitgeroepen tot winnaar. De worstelaars worden verdeeld in twee poules. Als een deelnemer twee keer verloren heeft is hij uitgeschakeld. De winnaars in de poules strijden om de eerste en tweede plaats. De nummers twee strijden om het brons.
Bij het Grieks-Romeins worstelen mag men alleen grepen doen van het hoofd tot de heupen. Het is dus niet toegestaan om aan te vallen op benen en voeten. Bij het vrij worstelen zijn er geen beperkingen op het gebied van aanvalszones. Men mag grepen doen van het hoofd tot de benen en voeten.
Waarom een Stoeigroep
De stoeibehoefte van kinderen is waarschijnlijk nog terug te voeren op het stukje roofdier, de krijger of de jager in onszelf. 
Roofdierjongen stoeien om elkaar en zichzelf te leren kennen en te leren vertrouwen. Dat doen wij in onze steeds agressiever wordende samenleving eigenlijk veel te weinig! Maar ook voor het zelfvertrouwen van kinderen is het heel belangrijk dat ze hun krachten goed leren kennen. De meeste kinderen vinden stoeien leuk. Stoeien heeft iets ongecompliceerds, lekker dollen met elkaar. De werkelijkheid van de straat is dat stoeien vaak uitmondt in vechten, wat een uiting is van negatieve emotie (angst, onmacht, woede, bang zijn voor het onbekende, reactie enz.), terwijl stoeien juist het tegenovergestelde is (plezier, spel, samenwerken, positieve reactie enz.). Uitingsvormen van vechten, ongecontroleerd slaan, schoppen etc. zijn het tegenovergestelde van stoeien. Het stoeien is op een uitdagende en sportieve manier werken om het zelfvertrouwen te vergroten, sterker te worden en te leren je weerbaar, maar ook kwetsbaar op te stellen. Stoeien is niet alleen het gebruik van lichamelijke kracht, het betekent ook: het verbeteren van de mentale weerbaarheid, nee zeggen, grenzen stellen, jezelf de moeite waard vinden om voor op te komen. In deze cursus leer je hoe je om kunt gaan met balans en onbalans van je lichaam en geest. Hoe je moet omgaan met je lijf en je leert hoe je kunt reageren in lastige situaties. De beginnende "stoeier" ziet in het begin niet wanneer zijn partner uit balans is, hij weet ook niet hoe hij deze balans kan verstoren, omdat hij veelal de motorische vaardigheid mist. Daarom wordt aandacht besteed aan houding, stevig staan, balansverstoring en ademhaling. Er worden situaties nagespeeld en geoefend wat je zou kunnen doen, hoe je je zelf kunt bevrijden uit allerlei lastige situaties. Je leert ook technieken hoe je kunt vallen zonder je te bezeren en ervaart dat vallen niet iets is om bang voor te wezen, maar een middel kan zijn om je te verplaatsen. Ook bij een ongecontroleerde val heb je dan geleerd hoe je je lichaam kunt beschermen tegen letsel. Uiteraard speelt het zich af in een beschermde veilige omgeving en zullen de oefeningen veelal in spelvorm worden gedaan.
